LEZING, TAOISME IN DE CHINESE SCHILDERKUNST

In deze lezing van Arthur d’ Ansembourg wordt u meegenomen op een reis naar de schilderkunst in het oude China. Vraag is hoe het landschap oprijst uit de Tao, zich verhoudt tot de westerse schilderkunst en hoe het taoïsme een rol speelt in de hedendaagse schilderkunst.

Vaak wordt gezegd dat de landschapsschilderkunst is ontstaan in de renaissance. Met name Albert Altdorfer is de eerste die in 1532 het landschap schildert zonder religieuze connotaties. Daarna ontwikkelde het landschap zich tot een zelfstandig thema van bekende schilders zoals Claude Lorrain (1600 – 1682) en Jacob van Ruysdael (1628-1682). Wat daarbij opvalt is dat het centraal perspectief een rol ging spelen in de weergave van het landschap. Het laat zien dat de kunstenaar niet alleen kijkt naar het landschap, maar bezig is om met zijn verstand de verhoudingen op te meten. Vraag is hoe deze manier van schilderen samenhangt met een cartesiaanse manier van denken.
In de landschapsschilderkunst van oude China ontstaat het landschap niet vanuit een verstandelijk meten van de verhoudingen. De even schitterende als spirituele werken ontstonden doordat de kunstenaar het landschap liet oprijzen vanuit de Tao. Om daarop te reflecteren maakt u kennis met enkele grondgedachten van Het boek van de Tao van Lao Zi. Vervolgens onderzoeken we hoe de Tao een rol speelde in de werken van klassieke Chinese kunstenaars zoals Kuo Hsi en Wen Tong  in de 11^de eeuw of Shitao in de 17^de eeuw. Tot slot zullen we kort stil staan bij de vraag hoe het klassieke Chinese landschap een rol speelt in het werk van de hedendaagse kunstenaar Lam Tung Pang (1978).

Entree: € 11 – < 25 jaar: € 5