EXPOSITIE, OP DE AARDE: FOTO’S UIT WEST-CHINA

Weet u hoe laat mensen opstaan wanneer zij op meer dan 4.600 meter hoogte leven?
Wanneer zaaien zij de eerste zaden van de lente in de nog bevroren grond?
Hoe beschermen families in de hoogstgelegen bewoonde dorpen ter wereld hun pasgeboren lammeren tegen de gure bergkou?
Dat zijn vragen waarop ik, Feiyue Liu, al lange tijd een antwoord wilde vinden.

Voor veel mensen is West-China een verre, uitgestrekte en mysterieuze regio. Zelfs voor mij — een documentaire-fotograaf geboren op het noordwestelijke hoogland van China en opgegroeid in Binnen-Mongolië — bleef dit gebied lange tijd grotendeels onbekend.

Dicht bij mijn ouderlijk huis strekten de Yinshan-bergen zich uit langs de horizon. Als kind keek ik vaak naar de verre bergkammen en vroeg ik mij af wat erachter lag. Hoe zagen de gebieden verder naar het westen eruit? Hoe leefden de mensen daar?

Sinds 2010 reis ik steeds opnieuw westwaarts met mijn camera. Ik stak de Grote Muur over, trok door bergketens, volgde rivieren en legde honderdduizenden kilometers af op zoek naar antwoorden op vragen die mij sinds mijn jeugd bezighielden.

Op de graslanden van Binnen-Mongolië wachtte ik samen met herders op de terugkeer van hun kuddes aan de horizon, waar aarde en hemel elkaar lijken te raken. Langs het Kunlun-gebergte in Xinjiang verbleef ik in oasedorpen aan de rand van de woestijn, waar ik zag hoe wind en zand het dagelijks leven vormgeven. Op de hoogvlakten en rond de zoutmeren van Tibet zag ik boeren hun jakken door de akkers leiden terwijl zij grond omploegden die gedurende de lange winter had gerust. In het hoogstgelegen dorp ter wereld speelde ik basketbal met schoolkinderen op een winderig schoolplein en luisterde ik naar hun dromen voor de toekomst.

In West-China zijn bergen, graslanden, woestijnen en meren meer dan alleen landschappen. Zij bepalen hoe mensen zich verplaatsen, werken en leven. De seizoenen sturen migraties, het klimaat bepaalt de oogst en wegen vormen ontmoetingen en afscheid. Hier onderhouden mensen enkele van de oudste en meest directe relaties met het land die de mensheid kent.

De foto’s in deze tentoonstelling leggen zulke momenten vast: de waardigheid van arbeid, de routes van nomadische migratie, de stille aanwezigheid van geloof en de alledaagse scènes die samen het dagelijks leven vormen.

Wanneer we naar deze beelden kijken, zien we meer dan een verre plek. Via de hoogvlakten van Tibet, de oasen langs de Zijderoute in Xinjiang en de graslanden van Binnen-Mongolië ontmoeten we een gedeelde menselijke ervaring: hoe mensen leven onder zware omstandigheden, samenleven met het land en hun manier van leven behouden in een snel veranderende wereld.

Elk verhaal begint met een vraag:
Wat ligt er achter de bergen?
Wat ligt er steeds verder naar het westen?
De foto’s van deze expositie maken deel uit van mijn zoektocht naar antwoorden op deze vragen — een reis die al meer dan twintig jaar voortduurt.

Opening: 22 augustus 15.30 uur (voertaal: Engels)
Open: dinsdag t/m zondag van 10.00 uur – 16.00 uur